Jedna z najstarszych gier karcianych pochodzqca z Francji i według niektórych źródeł znana tam już pod koniec XIV wieku n.e. jako ronHé i cent. Ideę gry stworzył rzekomo Etienne de Vignolles (kawaler la Hire), towarzysz walk Joanny d’Arc. Pikieta rozpowszechniła się we Francji w XV wieku; szczyt popularności osignęła w XVIII wieku, gdy stała się znana w całej Europie. Obowiązujqce do dzisiaj zasady gry i jej zapisu ustalił Charles Picquet z Troyes. Nazwa gry pochodzi od jego na¬zwiska.
W Polsce pikieta w XIX wieku uważana już była za grę dawnq, znano różne warianty gry: rummelpikietę, pikietę z rubikonem, rozbojnickq, normanskq, cesarskq, pisanq, „a la poule”. W ZSRR pikieta znana jest jako gra w „kogucika”.
PIKIETA
March 15th, 2010Zasady tej gry edukacyjnej
March 11th, 2010Talia tak zwana pikietowa (32 karty, od asów do sióemek). Starszeństwo kart od asa do siódemki. Wartość unktowa kart: as – 11, figura i dziesiqtka – 10, blot-i – według ilości oczek. Nie ma koloru atutowego.
Zasady gry:
Pierwszego rozdającego wyznacza się przez losowanie. Rozdaje się po dwie karty. Każdy z graczy otrzymuje dwanaście kart. Pozostałe osiem kart rozdający rozdziela na dwa zakryte talony: pięciokartowy (tak zwany talon przeciwnika) i trzykartowy (tak zwany talon rozdającego).
Jeżeli któryś z graczy ma w ręku tak zwaną ,,carte blanche” (zestaw kart bez figur, bez żadnego króla, damy ani waleta), otrzymuje od razu dziesięć punktów premii.
Wymiana w PIKIETA
March 11th, 2010 Wymianę kort rozpoczyna przeciwnik rozdającego. Mc on obowiązek wymienić co najmniej jedną z kart w ręku na jedną z kart swego talonu. Może wymienić do pięciu kart (cały talon). Jeśli wymienia mniej niż pięć kart, pozostające na stole po wymianie karty swego talonu ma prawo podejrzeć.
Rozdający nie ma obowiązku wymiany. Może wymienić tyle kart. ile pozostało na stole (trzy ze swego talonu oraz te, które w swoim talonie pozosatawił przeciwnik). Karty nie wymienione ma prawo po wymianie podejrzeć (poza tymi, które zrzucił przeciwnik).
Licytacja – czyli jak poprawnie grać w tę grę edukacyjną
March 11th, 2010Licytację rozpoczyna przeciwnik rozdającego.
Licytacja polega na kolejnym zgłaszaniu posiadanych w ręku długich kolorów, sekwensów i kompletów.
Ten z graczy, który ma najdłuższy kolor, otrzymuje za niego punkty – tyle punktów, ile kart w kolorze. Jeśli obydwaj gracze mają kolory tej samej długości, wygry¬wa w licytacji i zdobywa punkty za kolor ten z graczy.
którego kolor ma wyższą wartość punktową (większą su¬mę oczek wszystkich kart w kolorze).
Następnie licytuje się sekwensy. Mają one swoje spe¬cjalne nazwy, wywodzące się z łaciny: sekwens ośmio-kartowy (pełny kolor) – oktawa, siedmiokartowy — septa, sześciokartowy — seksta, pięciokartowy — kwinta, czte-rokartowy – kwarta i trzykartowy – terc.
Licytacja cz.II
March 11th, 2010Ten z graczy, który ma najdłuższy sekwens, otrzymuje za niego punkty. Za oktawę — 18, za septę — 17, za sekstę – 16, za kwintę – 15, za kwartę – 4, za terc – 3. Jeśli obydwaj gracze mają sekwensy tej samej długości, wygrywa w licytacji ten z graczy, którego sekwens roz¬poczyna się od wyższej karty. Najstarszy sekwens, od asa, nosi dodatkową nazwę „major” (terc major, septa major).
Ten z graczy, który wygrał licytację sekwensów, zdobywa punkty nie tylko za sekwens wygrywający, lecz i za wszystkie inne, słabsze sekwensy w ręku.
Następnie licytuje się komplety: trzy lub cztery jednakiej wysokości karty w ręku. Ten z graczy, który ma najstarszy komplet, otrzymuje punkty. Za komplet czterokartowy — 14, za komplet trzykartowy — 3.
Każdy komplet czterokartowy jest starszy od każdego kompletu trzykartowego. Jeśli komplety są tej samej długości, w licytacji wygrywa komplet złożony z wyż¬szych kart.
Ten który wygrał licytację w grze edukacyjnej
March 11th, 2010Ten z graczy, który wygrał licytację kompletów, zdobywa punkty nie tylko za komplet wygrywający, lecz i za wszystkie inne, słabsze komplety w ręku.
W licytacji kolorów, sekwensów i kompletów biorą udział wszystkie karty w ręku. Każda karta może być jednocześnie częścią koloru, sekwensu i kompletu.
Jeżeli w licytacji wzięły udział wszystkie karty gracza (każda z nich była częścią koloru, sekwensu lub kompletu), gracz otrzymuje 20 punktów premii za tak zwanq „carte rouge”.
Jeżeli w licytacji któryś z graczy zdobędzie w sumie 30 punktów lub więcej, kontrpartner zaś nie zdobędzie ani jednego punktu, wygrywajqcy licytację zdobywa dodatkowo 60 punktów premii.
Rozgrywka w PIKIETA – grze edukacyjnej
March 11th, 2010Pierwszy wychodzi przeciwnik rozdajqcego. Nie ma koloru atutowego. O wzięciu lewy decyduje starszeństwo kart. Jest obowiqzek dorzucania do koloru. Nie ma obowiqzku przebijania starszq kartq.
Za każde wyjście ten z graczy, który wychodzi, otrzymuje jeden punkt (za wyjście, nie za wzięcie lewy!). Za ostatnie wyjście zdobywa się dwa punkty.
Rozgrywkę wygrywa ten z graczy, który weźmie więcej niż połowę lew. Za wygraną rozgrywkę (za siódmą lewę) otrzymuje się 10 punktów.
Jeśli w toku rozgrywki któryś z graczy zdobędzie 30 lub więcej punktów (łqcznie z poprzednio otrzymanymi punktami za licytację), kontrpartner zaś nie ma ani jednego punktu, wygrywajqcy otrzymuje dodatkowo 30 punktów premii. Premia ta oczywiście nie obowiqzuje, gdy gracz otrzymał już uprzednio premię w licytacji za prze¬kroczenie 30 zdobytych punktów.
Obliczenie otrzymywanych punktów prowadzi się za¬równo w licytacji, jak i w rozgrywce na bieżqco.
Wygrywa ten, kto w sumie, w licytacji i w rozgrywce, zdobył więcej punktów. Wygrywajqcemu dolicza się za wygranq dodatkowo 100 punktów premii.
Pełna partia pikiety składa się z czterech rozdań; każ¬dy z graczy rozdaje karty dwukrotnie.
Przykład
March 11th, 2010Rozdawał A.
B ma na ręku: w pikach – A; w kierach – A, K, D, 10, 8, 7; w karach — A, 10, 9; w treflach — 9, 8. A ma na ręku: w pi¬kach – D, W, 10, 9, 8; w kierach – W, 9; w karach – K, D; w treflach – A, W, 10.
B wymienia cztery karty, zrzucając 9 i 8 trefl oraz 10 i 9 karo. Uzyskuje z talonu K i 7 trefl, 7 pik i 7 karo. Podgląda kartę po-, została w talonie — jest to W karo.
A wymienia dwie karty, zrzucając W i 9 kier. Uzyskuje z ta¬lonu K pik i 8 karo. Podglqda kartę pozostałe) w talonie przeciwnika (W karo) i kartę pozostałą we własnym talonie — jest to D trefl.
Licytację kolorów wygrywa A — jego sreściokartowy kolor pi¬kowy jest wart 57 oczek, sześciokartowy kolor kierowy u B Jest wart 56 oczek. A otrzymuje 6 punktów za kolor.
Licytację sekwensów wygrywa także A — jego seksta pikowa przynosi mu 16 punktów. A zdobył już 22 punkty.
Lkytację kompletów wygrywa B — jego cztery siódemki przyno¬szą mu 14 punktów, dodatkowo za trzy asy uzyskuje 3 punkty.
W momencie przystąpienia do rozgrywki A ma 22 punkty, B — 17 punktów.
Oto kolejne lewy rozgrywki i w nawiasach Ilości punktów zdo¬bytych przez graczy:
A kier. 10 trefl (18 – B, 22 – AJ; K kier, W trefl (19 – B, 22 — A); D kier, 8 karo (20 – B, 22 — A); 10 kier. 8 pik (21 -8, 22 – A>; 8 kier, 9 pik (22 – B, 22 – A); 7 kier, 10 pik (23 -B, 22 — A); A karo, O karo (34 — B, bo to już 7 łewo, 22 -A); 7 karo, K koro (35 – B, 22 — A); K pik. 7 płfc (35 – B, 23 — A); D pik, A pik (35 – B, 24 – A), 7 trefl, A trefl (36 – B, 24 – A): W pik, K treli (36 – B, 26 – A).
Premia za wygraną (100 punktów) dla B. B uzyskał łącznie IM punktów^ A – 26 punktów. A przegrał więc 110 punktów.